Thema: Scherpe woorden – echte troost

Een ‘discriminerende’ uitspraak van David blijkt dat niet te zijn, zo laat Mieke Brink zien.
Na een halve eeuw is Bob Goudzwaards pleidooi voor een ‘economie van genoeg’ nog steeds actueel, schrijft Balten Pieter Hagens.
Jan Wesseling wijst op het gevaar van geruststellende pleidooien voor verdraagzaamheid in een tijd waarin dwalingen aan de orde van de dag zijn.
Een stille verschuiving in de kerk – van schuld naar tragiek – heeft ernstige gevolgen voor het geloofsleven, het pastoraat en het verstaan van de kerk, betoogt Anne van der Sloot.
Kerken verschillen van vorm en in achtergrond, maar zouden als één vloot samen op bijbelse koers naar hetzelfde doel moeten varen, zo betoogt Harry Wendt.
Rob van Houwelingen laat zien dat door Jezus’ dood en opstanding Gods levenskracht doorbreekt tot in de graven en de dood overwint.
Aad Kamsteeg schrijft dat de Bijbel op hoop wijst, ondanks dreigende wereldproblemen: Gods Koninkrijk komt. Daarom blijven christenen geestelijk waakzaam en verwachtingsvol.
Bauke Seldenthuis betoogt dat namen geven de werkelijkheid ordent; poëzie zet die scheppende zoektocht voort in een verlangen naar waarheid en betekenis.
Met een lied roept Johan Klein de aarde op tot bezinning.
De GK-Synode kijkt verder dan de eigen kerkgrenzen, schrijft Ida Slump.
Sipke Alserda las Wij belijden. Belijdenissen van de Nederlandse Gereformeerde Kerken. Ingeleid door Marinus de Jong (Vuurbaak, Amersfoort); Thomas Bakker las Gendergids. Navigeren in het landschap van gender, identiteit en zorg, onder redactie van Elise van Hoek, Henk Jochemsen, Bart Jan Spruyt en Tineke van der Waal verschenen bij Buijten en Schipperheijn Motief, Amsterdam; Harm Boiten las Gerrit Immink, Onweerstaanbaar aangeraakt. Levensecht geloven in een postchristelijke tijd (KokBoekencentrum, Utrecht).
Kees van Dijk citeert een artikel van Jaap Vreugdenhil in Weerklank over twee soorten onderscheid met betrekking tot de kerk: waar tegenover vals en zuiver tegenover onzuiver.
Bauke Seldenthuis geeft kort commentaar bij het gedicht ‘Stadgenoot’ van Jan G. Elburg.